Vet spelen
In de populaire RTL-komedie Kees & co vertolkte Kleinsma een kleine acht jaar de rol van Kees. Hilarisch, maar ze viel naar eigen gevoel in herhaling. ‘Er zat voor een actrice zoals ik geen ontwikkeling meer in. Zo’n sitcom kun je in principe 25 jaar doen, maar de karakters ontwikkelen zich niet. De Britten kunnen die Engelse comedy’s zo retegoed spelen. Zoals Mollie Sudgen, die Mrs. Slocombe speelde in Wordt u al geholpen?. Ze is het overleden. Ik noem dat altijd vet spelen. Dat kunnen alleen de Engelsen. Of neem Hyacinth Bucket van Schone schijn, dat kan alleen die vrouw! Als wij dat gaan doen, zullen we denk ik erg veel commentaar krijgen. Die stijl is niet geschikt voor Nederland. We zijn trouwens wel aan het nadenken over iets nieuws, maar eerst moet ik Kees helemaal helemaal laten vervagen. Maar ik vind het wel weer een beetje tijd voor iets nieuws’.

Soloprogramma
Komend seizoen prolongeert Simone de avondvoorstelling Songs From the Heart, een verzameling evergreens en musicalhits die het afgelopen seizoen al volle zalen trok. ‘Ik ben verleden jaar met dit soloprogramma begonnen. Het zijn nummers die mij allemaal zeer na aan het hart liggen en waarvan ik altijd dacht: die wil ik ooit nog eens zingen. Het is mijn keuze. Ik heb het verleden jaar al mogen doen tot het moment dat Sunset Boulevard startte. Het liep toen al zo goed  dat we het vanaf november tot maart 2010 weer op de bühne zetten. We hebben de arrangementen wat aangepast en er een aantal nieuwe nummers in gestopt. Daarna zie ik het wel weer. Ik ben niet zo’n enorme planner’.

Denk jij nooit eens: o jee, Kleinsma, gaat dat been nog wel zo goed omhoog?
‘O ja. Ik moet steeds harder trainen om dat been omhoog te laten komen en doe het tegenwoordig ook wat lager. Ik heb de drie disciplines - het spelen, het zingen en het dansen - altijd heel goed kunnen combineren, maar het dansen gaat toch als eerste wat moeilijker. Dat moet je dan ook niet meer willen, denk ik. Dan zit dat been maar gewoon wat lager. Maar het moet er nog wel goed uit blijven zien natuurlijk. Ik moet aan de andere kant ‘s avonds ook die onzekerheid voelen: zal het wel lukken? Dat gevoel wordt steeds sterker. Je moet je jezelf blijven triggeren om daarvoor ook nieuwe wegen in te slaan’.

Simone:
‘Ik heb zo langzamerhand het besef dat je hier niet oneindig bent. Naarmate je ouder wordt, vallen er mensen weg en kom je onafwendbaar tot het besef dat het leven niet oneindig is. Mij leert dat besef dat je nog bewuster moet leven en heel zorgvuldig moet omgaan met vriendschappen en relaties. En 200% proberen te genieten van wat je doet. Ik geloof dat dat mij ook wel lukt. Guus en ik genieten heel erg. We hebben een huisje in frankrijk en daar ben je echt goed aan het leven. Het theater is dan even heel ver weg. Boeken lezen, zwemmen en de natuur heel dichtbij. Heerlijk rustig aan’.

Klik hier voor het interview met Simone

Op kerkenpad met Simone
Van 12 t/m 14 juni 2009 was het driedaagse Festival Classique in Den Haag.
Simone nam de bezoekers tijdens Festival Classique mee op kerkenpad langs drie uitvoeringen van het eeuwenoude gedicht Stabat Mater van Vivaldi, Boccherini en Pärt. Bekijk  hier het interview.

Het klassieke hart van Simone.
Klik hier voor de muziekstukken