Een goede zondagmorgen
van onze populairste
musicalsterren...
van onze populairste
musicalsterren...
Net bekroond met de John Kraaijkamp Musical Award voor de beste vrouwelijke hoofdrol aarzelt Simone geen moment: ‘Ik wil poseren in mijn Mamma Mia!-
Danny wordt al zijn hele leven getergd door slaapproblemen. En dat is met jonge kinderen niet beter geworden. Simone slaapt als een marmotje, maar mede dankzij oordopjes. Want, vertelt zij grinnikend, lieve echtgenoot regisseur Guus Verstraete snurkt. Ook een goede zondagmorgen gewenst door de musicalsterren Simone en Danny...
De Telegraaf, 16 mei 2004 | tekst Wilma Nanninga | foto Roy Beusker, Peter Smulders
Meteen naar bed na de voorstelling?
Simone: ‘néééé, die uurtjes na het thuiskomen ‘s nachts zijn goud. Als ik van Mamma mia! Uit Utrecht terugkom in ons huis in Amsterdam, zit Guus meestal nog op me te wachten. Neem ik lekker een douche, en dan ontkurken we een fles. Vergelijk het met het borreluurtje voor het eten. Lekker de dag doornemen en babbelen. Heel genoeglijk. Met al die adrenaline in mijn lijf van zo’n optreden kan ik echt niet meteen slapen. ‘S Nachts bespreken we de zaken des levens. Met in de winter een glaasje port erbij en ‘s zomers een buurtje of een glaasje rosé. En we laten samen de twee honden uit. Een lekkere frisse neus halen in nachtelijk Amsterdam. Kan ik iedereen aanraden. Is echt romantisch. En dan zonder zorgen lekker gaan slapen’.
Danny: ‘Ik ben een nachtbraker. Als de voorstelling is afgelopen, lig ik pas om een uur of drie op bed. Ik ga eerst langs alle zenders zappen om het nieuws te zien. Ga eventueel nog teksten leren met de diskman op mijn hoofd. Dan even sentimenteel om de hoek kijken bij de kinderen Davy van 2 en Bo van 6 en kruip vervolgens bij mijn lieve slapende Jenny. Davy zie ik dan nog een paar keer terug. Leuk peuters. Hij komt nog steeds een keer of vijf per nacht: drinken, nachtmerrie, knuffelen. Jenny is een engel. Zij vangt hem de meeste keren op. Anders zou ik helemaal niet slapen’.
Zijn jullie rustige slapers?
Danny verzucht: ‘ik slaap mijn hele leven al slecht. Ik pieker te veel. Ik lijk wat dat betreft erg op mijn moeder. Dan maalt alles door mijn hoofd wat ik de volgende dag moet doen. Ik kan zaken slecht loslaten, terwijl je in bed dus niks oplost. Hoewel...Het gebeurt me wel dat ik met een oplossing wakker wordt, omdat je hersenen in je slaap toch keihard doorwerken. Fascinerend hoor, het menselijk lichaam. Ach, het ligt ook aan het moment. Nu slaap ik weer rottig omdat ik in een erg periode van mijn leven zit. ‘S Avonds de optredens van Musicals in Concert en overdag vaak op pad voor de Stichting de Zonnebloem. Leuke theaterdingen doen voor oude mensen. Ik geniet enorm van op het podium staan. Optreden, hoe vermoeiend ook, is mijn manier van uitrusten. Ik kan toe met een uur of vier, vijf slaap. Een rustige slaper ben ik ook al niet. Ik heb wel eens medelijden met Jenny. We hebben een groot bed, maar ik ben een enorme woeler en draaier. Nooit een klacht over haar lippen. Dat is liefde’.
Simone: ‘Ik slaap als een roosje. We hebben een boxspring en dekbedden en ik slaap gemakkelijk. Met oordopjes dus. Tegen Guus’ gesnurk. De wekker die elke ochtend om half negen afgaat, is op mijn oordopjes ingesteld. TUUT TUUT TUUT’.
Jullie favoriete ontbijtje?
Simone: ‘Een vers croissantje of een broodje met iets. Ik hou van de zondagochtenden. Guus is dan vrij en dan zitten we lekker samen aan tafel met de krant. Het gekke is dat een zondagochtend bij mij anders voelt dan een vrije maandag. Maandag is een echte werkdag. Ook voor mij als theatermens, die dus nota bene haar vaste vrije dag heeft op maandag en op zondag werkt. Maandag voelt hectisch. Dan zijn de winkels open, moet je dingen regelen, mensen Zondagochtend is er echte rust. Zelfs al ga ik daarna het toneel op. Ik kom op zondag ook altijd super ontspannen in het theater. Nadenkend: ‘Ik ben ‘s ochtends trouwens een langzame starter. Ik sta steevast om half negen op, toiletteer me voor de helft en ga dan met mijn haren nog in de bedstand - half plat in een soort hanenkam - naar beneden. Na het ontbijt ga ik met de honden wandelen. Dan heb ik mijn jas of sweater vol briefjes zitten. Onderweg leer ik teksten. Mummelend en neuriënd loop ik door het Vondelpark. Mensen die me wel eens zo hebben gezien, hebben dat vast niet begrepen. Ik mummel en neurie nu wat ik straks tijdens Musicals in Ahoy ga doen. Doris Day onder andere’. Knipoogt: ‘Dan weet u het maar’.
En Danny wat eet jij het liefst?
Mijmert: ‘Als ik aan lekkere ontbijtjes denk, zie ik Sitges voor me of Barcelona. Tapas in de ochtend. Inktvis met cappuccino en sambal. Ik ben een rare, ik ben gek op pittig in de ochtend’.
Wat eet je dan doordeweeks?
Danny: ‘de ochtendchaos laat lang en uitgebreid ontbijten niet toe. Jenny laat me zo lang mogelijk liggen, maar als ik dan opsta, is de hectiek nog in volle gang. Bo wil tegenwoordig zelf bepalen wat ze aantrekt. Genieten kan ik van de discussies tussen moeder en dochter over de onzin van sandalen als het regent bijvoorbeeld. Vind ik echt komisch. Bo is pas zes jaar, maar de vrouwelijke ijdelheid is er al. Ik ben nu vaak gehaast. Moet om tien uur inde auto zitten. Voor de optredens van de Zonnebloem. Doe ik snel een paar boterhammen in een plastic zakje. Ik ben gek op brood met een dikke laag vette pindakaas. Helaas pindakaas. Dat mag ik nu niet van mezelf. Ik moet droog en getraind zijn voor Musicals in Ahoy. Dus dat betekent veel hardlopen en weinig eten. Brood met rosbief’.
De Telegraaf, 16 mei 2004 | tekst Wilma Nanninga | foto Roy Beusker, Peter Smulders
Meteen naar bed na de voorstelling?
Simone: ‘néééé, die uurtjes na het thuiskomen ‘s nachts zijn goud. Als ik van Mamma mia! Uit Utrecht terugkom in ons huis in Amsterdam, zit Guus meestal nog op me te wachten. Neem ik lekker een douche, en dan ontkurken we een fles. Vergelijk het met het borreluurtje voor het eten. Lekker de dag doornemen en babbelen. Heel genoeglijk. Met al die adrenaline in mijn lijf van zo’n optreden kan ik echt niet meteen slapen. ‘S Nachts bespreken we de zaken des levens. Met in de winter een glaasje port erbij en ‘s zomers een buurtje of een glaasje rosé. En we laten samen de twee honden uit. Een lekkere frisse neus halen in nachtelijk Amsterdam. Kan ik iedereen aanraden. Is echt romantisch. En dan zonder zorgen lekker gaan slapen’.
Danny: ‘Ik ben een nachtbraker. Als de voorstelling is afgelopen, lig ik pas om een uur of drie op bed. Ik ga eerst langs alle zenders zappen om het nieuws te zien. Ga eventueel nog teksten leren met de diskman op mijn hoofd. Dan even sentimenteel om de hoek kijken bij de kinderen Davy van 2 en Bo van 6 en kruip vervolgens bij mijn lieve slapende Jenny. Davy zie ik dan nog een paar keer terug. Leuk peuters. Hij komt nog steeds een keer of vijf per nacht: drinken, nachtmerrie, knuffelen. Jenny is een engel. Zij vangt hem de meeste keren op. Anders zou ik helemaal niet slapen’.
Zijn jullie rustige slapers?
Danny verzucht: ‘ik slaap mijn hele leven al slecht. Ik pieker te veel. Ik lijk wat dat betreft erg op mijn moeder. Dan maalt alles door mijn hoofd wat ik de volgende dag moet doen. Ik kan zaken slecht loslaten, terwijl je in bed dus niks oplost. Hoewel...Het gebeurt me wel dat ik met een oplossing wakker wordt, omdat je hersenen in je slaap toch keihard doorwerken. Fascinerend hoor, het menselijk lichaam. Ach, het ligt ook aan het moment. Nu slaap ik weer rottig omdat ik in een erg periode van mijn leven zit. ‘S Avonds de optredens van Musicals in Concert en overdag vaak op pad voor de Stichting de Zonnebloem. Leuke theaterdingen doen voor oude mensen. Ik geniet enorm van op het podium staan. Optreden, hoe vermoeiend ook, is mijn manier van uitrusten. Ik kan toe met een uur of vier, vijf slaap. Een rustige slaper ben ik ook al niet. Ik heb wel eens medelijden met Jenny. We hebben een groot bed, maar ik ben een enorme woeler en draaier. Nooit een klacht over haar lippen. Dat is liefde’.
Simone: ‘Ik slaap als een roosje. We hebben een boxspring en dekbedden en ik slaap gemakkelijk. Met oordopjes dus. Tegen Guus’ gesnurk. De wekker die elke ochtend om half negen afgaat, is op mijn oordopjes ingesteld. TUUT TUUT TUUT’.
Jullie favoriete ontbijtje?
Simone: ‘Een vers croissantje of een broodje met iets. Ik hou van de zondagochtenden. Guus is dan vrij en dan zitten we lekker samen aan tafel met de krant. Het gekke is dat een zondagochtend bij mij anders voelt dan een vrije maandag. Maandag is een echte werkdag. Ook voor mij als theatermens, die dus nota bene haar vaste vrije dag heeft op maandag en op zondag werkt. Maandag voelt hectisch. Dan zijn de winkels open, moet je dingen regelen, mensen Zondagochtend is er echte rust. Zelfs al ga ik daarna het toneel op. Ik kom op zondag ook altijd super ontspannen in het theater. Nadenkend: ‘Ik ben ‘s ochtends trouwens een langzame starter. Ik sta steevast om half negen op, toiletteer me voor de helft en ga dan met mijn haren nog in de bedstand -
En Danny wat eet jij het liefst?
Mijmert: ‘Als ik aan lekkere ontbijtjes denk, zie ik Sitges voor me of Barcelona. Tapas in de ochtend. Inktvis met cappuccino en sambal. Ik ben een rare, ik ben gek op pittig in de ochtend’.
Wat eet je dan doordeweeks?
Danny: ‘de ochtendchaos laat lang en uitgebreid ontbijten niet toe. Jenny laat me zo lang mogelijk liggen, maar als ik dan opsta, is de hectiek nog in volle gang. Bo wil tegenwoordig zelf bepalen wat ze aantrekt. Genieten kan ik van de discussies tussen moeder en dochter over de onzin van sandalen als het regent bijvoorbeeld. Vind ik echt komisch. Bo is pas zes jaar, maar de vrouwelijke ijdelheid is er al. Ik ben nu vaak gehaast. Moet om tien uur inde auto zitten. Voor de optredens van de Zonnebloem. Doe ik snel een paar boterhammen in een plastic zakje. Ik ben gek op brood met een dikke laag vette pindakaas. Helaas pindakaas. Dat mag ik nu niet van mezelf. Ik moet droog en getraind zijn voor Musicals in Ahoy. Dus dat betekent veel hardlopen en weinig eten. Brood met rosbief’.
Favotiete slaapadres?
Simone: ‘Hotel Le Maquis op Corsica. Klein, luxe, gastvrij, met allemaal verschillende ingerichte kamers in een heel rustig baaitje op een eigen strand. Hoe Guus en ik daar dan ‘s avonds zaten. Buiten dineren of op je balkon, met de hele tijd de zee voor je snufferd. Wij hebben ook zo’n adresje op Kreta...’
Ze lacht: ‘Als wij op vakantie gaan, zie je trouwens het verschil tussen ons. Guus is enorm bezig met op tijd weggaan, heeft alles klaarstaan, wil veel te vroeg weg. Belt drie uur van te voren een taxi. Ik pas me aan, maar eigenlijk ben ik meer een mens van op het nippertje’.
Danny: ‘Ons meest romantische logeeradres is de circussuite in hotel De Efteling. Daar lig je in een soort woonwagen en er is een jacuzzi. Jenny en ik hebben er onze huwelijksnacht doorgebracht en ik heb haar ook in De Efteling ten huwelijk gevraagd. In Fata Morgana. Stond ik als een sultan tussen de poppen en op het moment suprême zetten ze de attractie stil. Ik zei: ‘Wil je met me trouwen!’ Ik heb haar nog nooit zo verbaasd zien kijken. Het duurde zelfs even voor ze zich realiseerde dat ik geen pop was...’
Cadeautjes onder je kussen?
Danny: ‘Jenny legt regelmatig lieve kaartjes in bed’.
Simone; ‘Laatst een leren jasje. Guus kent mijn maat en smaak. Lief Toch?’
Jeugdherinneringen?
Simone: ‘Mijn vader zong liedjes voor me als ik in bed lag. En er werd voorgelezen’.
Danny: ‘Mijn moeder las de Gebroeders Leeuwenhart voor een spannend ridderverhaal om nooit te vergeten’.
Dromen of nachtmerries?
Simone schudt haar hoofd.
Danny: ‘Toen ik kind was, sliep ik thuis op zolder. We woonden in de Staatsliedenbuurt, dat was in die tijd een stukje Amsterdam waar nogal wat gebeurde. Ik denk achteraf dat het daardoor kwam dat ik tussen mijn zesde en zestiende nogal vaak de engste dingen droomde. Wat ik me nog heel goed herinner, is een angstdroom op mijn zevende jaar. Ik riep mijn moeder door de babyfoon en toen ze boven kwam, wees ik: Zie je hem staan? Ik zag een bebloede man voor mijn bed staan en was er niet vanaf te brengen. Brrrrrr. Later nooit meer gehad gelukkig’.
Simone rilt met hem mee.
Hoe slapen Nederlands populairste musicalsterren eigenlijk?
Simone grijnst: ‘ik heb twee pyjama’s, dit tijgermodel en een met koetjes. Ze komen eigenlijk uit de serie Kees en Co’.
Danny en Simone kijken elkaar grinnikend aan. In koor: ‘In het echt slapen wij naakt’.
Simone: ‘Hotel Le Maquis op Corsica. Klein, luxe, gastvrij, met allemaal verschillende ingerichte kamers in een heel rustig baaitje op een eigen strand. Hoe Guus en ik daar dan ‘s avonds zaten. Buiten dineren of op je balkon, met de hele tijd de zee voor je snufferd. Wij hebben ook zo’n adresje op Kreta...’
Ze lacht: ‘Als wij op vakantie gaan, zie je trouwens het verschil tussen ons. Guus is enorm bezig met op tijd weggaan, heeft alles klaarstaan, wil veel te vroeg weg. Belt drie uur van te voren een taxi. Ik pas me aan, maar eigenlijk ben ik meer een mens van op het nippertje’.
Danny: ‘Ons meest romantische logeeradres is de circussuite in hotel De Efteling. Daar lig je in een soort woonwagen en er is een jacuzzi. Jenny en ik hebben er onze huwelijksnacht doorgebracht en ik heb haar ook in De Efteling ten huwelijk gevraagd. In Fata Morgana. Stond ik als een sultan tussen de poppen en op het moment suprême zetten ze de attractie stil. Ik zei: ‘Wil je met me trouwen!’ Ik heb haar nog nooit zo verbaasd zien kijken. Het duurde zelfs even voor ze zich realiseerde dat ik geen pop was...’
Cadeautjes onder je kussen?
Danny: ‘Jenny legt regelmatig lieve kaartjes in bed’.
Simone; ‘Laatst een leren jasje. Guus kent mijn maat en smaak. Lief Toch?’
Jeugdherinneringen?
Simone: ‘Mijn vader zong liedjes voor me als ik in bed lag. En er werd voorgelezen’.
Danny: ‘Mijn moeder las de Gebroeders Leeuwenhart voor een spannend ridderverhaal om nooit te vergeten’.
Dromen of nachtmerries?
Simone schudt haar hoofd.
Danny: ‘Toen ik kind was, sliep ik thuis op zolder. We woonden in de Staatsliedenbuurt, dat was in die tijd een stukje Amsterdam waar nogal wat gebeurde. Ik denk achteraf dat het daardoor kwam dat ik tussen mijn zesde en zestiende nogal vaak de engste dingen droomde. Wat ik me nog heel goed herinner, is een angstdroom op mijn zevende jaar. Ik riep mijn moeder door de babyfoon en toen ze boven kwam, wees ik: Zie je hem staan? Ik zag een bebloede man voor mijn bed staan en was er niet vanaf te brengen. Brrrrrr. Later nooit meer gehad gelukkig’.
Simone rilt met hem mee.
Hoe slapen Nederlands populairste musicalsterren eigenlijk?
Simone grijnst: ‘ik heb twee pyjama’s, dit tijgermodel en een met koetjes. Ze komen eigenlijk uit de serie Kees en Co’.
Danny en Simone kijken elkaar grinnikend aan. In koor: ‘In het echt slapen wij naakt’.
Scheveningen 12 januari 2003, 100 jarig bestaan circustheater