Op 28 september gaat de internationale succesmusical Mamma Mia! In première. Bjorn en Benny van ABBA vervlochten hun ABBA-hits met een komisch en aangrijpend liefdesverhaal.
De Kampioen sprak met hoofdrolspeelster Simone Kleinsma.
Kampioen aug-sep 2003 | tekst Muriël Klop | foto Roy Beusker


Was jij destijds een ABBA-fan?
‘Nee, niet echt. Ik had geen ABBA-posters aan de muur en nam hun kledingstijl niet over. Maar ik kende ze wel natuurlijk. Ze hadden omn de zoveel weken een megahit. Ik hoorde ook wel dat het goed in elkaar zat, maar ik was meer van Crosby, stills, Nash & Young’.

Gaat de musical Abba?
‘Nee, het is een op zichzelf staand verhaal, waarin de ABBA-liedjes verweven zijn’.

Klinkt dat niet raar: ABBA in het Nederlands?
‘Nou, dat vond ik zo leuk toen ik de musical in Hamburg zag, het blijft ook in het Duits totaal overeind! Doordat het verhaal anders is en je ook nog in een andere taal zingt, komt het geheel los van ABBA’.

Wat is je favoriete ABBA-nummer?
‘The winner takes it all en Slipping through my fingers. Die laatste is minder bekend, maar prachtig’.

Hoe bereid je je voor?
‘Deze productie staat al behoorlijk in de steigers omdat hij al in veel landen gespeeld wordt. Dus hoef ik niet meer te bedenken wat voor personages het eigenlijk is. Ik duik gewoon de repetities in. De regisseur haalt mijn sterke kanten er dan hopelijk uit, waardoor ik net even een andere Donna neer kan zetten dan in Hamburg of Londen’.

Is Donna een konische of serieuze rol?
‘Fifty fifty. Daarom vind ik het zo leuk om haar te spelen. Ik heb de grappen en grollen een beetje aan me hangen. Dat vind ik leuk. Maar er zitten ook mooie momenten in met de dochter en de mannen’.

Blijft zo’n rol leuk na meer dan 100 voorstellingen?
‘Nou, ik heb heus niet elke avond zin om te spelen. Maar als ik eenmaal op het toneel sta, gaat het vanzelf. Om het leuk te houden probeer ik in elke voorstelling kleine dingen te veranderen’.

Heb je nog een bijgelovige handeling voor je op gaat, zoals drie keer een rondje draaien en je hielen aantikken?
‘Oh nee! Daar kom je nooit meer vanaf! Ik trek me wel terug en ga tutten en m’n make-up doen. Dat is mijn meditatieve moment. Dat klinkt gelijk heel groots, maar ik ga niet met m’n knieën over elkaar zitten ‘zweven’ hoor’.

Toen jij begon was musical nog niet zo groot in Nederland, hoe was dat?
‘Ja, toen lag de Nederlandse musical op z’n gatje. Annie MG Schmidt en Harry Bannink waren net gestopt. Er waren geen speciale musical opleidingen zoals nu. Ik ben naar de Kleinkunst academie gegaan. De laatste 15 jaar is er veel gebeurd. Ik ben blij dat ik daar mijn steentje aan heb kunnen bijdragen’.

Wat vond je de mooiste productie die je tot nu toe hebt gedaan?
‘In elke musical zit wel wat leuks. Sweet Charity was bijzonder omdat het mijn doorbraak was. Ineens stond mijn naam groot op het affiche. Maar Les Misérables was weer speciaal door de groep’.

Heb je wel eens geblunderd op het toneel?
‘Bij de Musical Awards kwam ik op en door het applaus hoorde ik m’n inzet niet. Het was live en ik zette fout in!’.

Mamma Mia!