Het toneelstuk One flew over the Cuckoo's nest is maandag 6 februari 2006 in de Stadsschouwburg in première gegaan.
Hoofdrolspelers Simone Kleinsma en Victor Löw zijn tevreden.
De Telegraaf B.V. televideo 7 februari 2006
Simone:
De première is altijd, geeft ook een extra spanning met zich mee omdat collega's in de zaal zitten, je familie zit in de zaal, dus je ‘hoopt’ maar dat het écht allemaal goed gaat..
Victor:
Je moet altijd even wennen aan, het is anders, hè, de ruimte is groter, het toneel is groter, hoe het achter loopt is anders, ik bedoel achter, achter in de coulissen.. Enzovoort.
Simone:
Dan is het altijd heel fijn als het kwart over elf is en dat het goed is gegaan en mensen blij zijn en dat je goede reacties krijgt.
(De film met Jack Nicholson in de hoofdrol is inmiddels een klassieker. Het is dus geen eenvoudige opdracht om dat succes met een toneel versie te evenaren.)
Iedereen heeft die film op zijn netvlies staan dus het is écht een waanzinnig goede film, zeker voor die tijd gemaakt. Het is nog steeds, ja, een van de beste films die ooit gemaakt is,
Victor:
Verpletterend, dat was ABSOLUUT verplétterend. Ik bedoel, volgens mij is, maakt de film op televisie nu nog steeds grote indruk...bij twintigers en dertigers enzovoorts...maar toen ik hem in de bioscoop zag, op een verloren woensdagmiddag toen ik vijftien was, dat was onvergetelijk. Ja, absoluut.
Simone:
Dan is het aan óns om de film weg te spelen. En dan hoop je gewoon de eerste vijf minuten dat ze denken: 'Oh dat ziet er anders uit' en dan is de film vergeten. En dat is, dénk ik, wel gelukt.
(Victor en Simone zijn geen vreemden van elkaar, want ze vormen in de televisie komedie Kees & co een echtpaar. Komedie en musical's, dáár kennen we Kleinsma vooral van. Het was dan al erg lang een wens van de actrice om in een toneelstuk te staan.)
Simone:
Ja, dat was een uitdaging. Daar was ik aan toe. En dan is het fantastisch als je zo'n rol krijgt aangeboden: A het is toneel, wat ik heel erg graag wil en B het is een personage die erg ver van me afstaat, dus een dubbele uitdaging eigenlijk.
Victor:
Ik heb enórme respect voor Simone. Ze is een hele grote, ja, ras artieste, echt.
Ze is iemand bij wie ik me héél erg thuis voel -
Simone:
Het is zwaar. Zwaar voor je hoofd. Het is hersengymnastiek. En dat is met musical ook wel zo, maar op de een of andere manier, denk ik dat het gewenning is, omdat ik het al zó lang doe, de onderbreking van de nummers, dansen...het is echt een ander métier en hier moet je heel goed luisteren ook, want het gaat maar door natuurlijk.
Victor:
In het begin krijg je heel erg veel toneel jargon over je heen. In de eerste week heb ik tegen haar gezegd: vergeet het en pluk er alleen uit wat je nodig hebt en probeer het niet allemaal te snappen wat dat is echt onbegonnen werk. 'Weet je dat's een goede tip...' Ja en voor de rest moet je het toch zelf doen. Je moet het zelf doen en ze heeft het gewéldig gedaan! Echt geweldig.
Simone:
Ik ben héél héél erg blij.
