Amsterdam - Het mooiste moment van de toneelvoorstelling One Flew Over The Cuckoo's Nest is het zoentje dat Simone Kleinsma op het voorhoofd van de net aan zijn hersens ‘geholpen’  Victor Löw geeft.

 

'Zo is het goed', voegt ze er aan toe en dat klinkt niet gemeen. Deze hoofdzuster vindt écht dat het zo goed is. Voor altijd is nu de branie (kranig, blufferig, onverschrokkenheid, opschepper, durfval, red.) uit dat onvoorspelbare mannen lijf geopereerd. Háár idee van een ideale samenleving wordt niet langer meer bedreigd: één van orde en regelmaat.

Algemeen Dagblad 7 februari 2006 | teskt Eric van der Velden

 

In de regie van Hans Croiset is het verhaal van Ken Kesey (eerst de roman, dan het stuk, vervolgens de wereldversmaarde film met Jack Nicholson) niet zo zeer een aanklacht tegen psychiatrische behandel methodes, maar een botsing van tegenpolen. Van culturen zelfs. Heel actueel maar de uitwerking overtuigt maar matig.

Zowel Kleinsma als Löw blijven steken in een buitenkant-acteren: er broeit geen innerlijke strijd en je merkt te weinig van het seksuele spanningsveld dat er tussen die twee ook is.

 

Croiset lijkt terug te deinsen voor de consequenties van een werkelijk eigentijdse aanpak. Dat blijkt ook uit het toneelbeeld: een super realistisch  filmdecor, dat het verhaal ondubbelzinnig in het Amerika van de jaren vijftig plaatst. Waarom? De voorstelling maakt te veel herinneringen aan de film wakker en verliest vervolgens op alle aspecten.

 

Toneel: ***