"Ik ben alleen een

op het toneel"

Simone Kleinsma schittert in 'Sunset Boulevard'

Ze is de koningin van de Nederlandse musical en speelt nu de diva in de glamour musical 'Sunset Boulevard', die op 10 oktober in het Koninklijk theater Carré in première gaat. Terwijl haar alter ego Norma Desmond een vedette op haar retour is, is Simone in musical land nog steeds de absolute top. In het echte leven schittert ze vooral door heel normaal, met beide voeten op de grond en bescheiden te blijven. ; Ik ben veel te nuchter en te Amsterdams om me als een ster te gedragen'.

Beau Monde musical special september - oktober 2008 | interview Jeroen Mei | foto's Govert de Roos

Je bent de koningin van de Nederlandse musical. Nu speel je in 'Sunset Boulevard', waarin je een echte Hollywood-ster bent. Voel je je ook een ster?

' Het is fantastisch als je mag zeggen dat je 'iets hebt bereikt' in je vak. Maar ach, wat is een ster? Ik oefen met veel liefde mijn vak uit en ik ben blij dat de mensen in de loop der jaren massaal zijn komen kijken. Verder heb ik weinig pretenties'.

Als iemand recht zou hebben op sterallures dan ben jij het.

' Om me als een ster te gedragen, bedoel je? Daarvoor ben ik veel te nuchter en te veel Amsterdamse. Ik kan het ook niet en bovendien is dit land daar gewoon te klein voor'.

Je hebt toch wel een lange lijst met voorwaarden waaraan je kleedkamer moet voldoen?

'Haha, nee joh, dat kan niet. Er komt geen popgroep binnen, die kunnen dat blijkbaar wel. Kijk, ik wil niet in een hok zitten, maar goed, als het niet anders kan dan zal het toch moeten. Dus laat staan dat ik allerlei eisen op papier heb laten zetten. 'Sunset Boulevard' is bovendien een productie met een grote cast en orkest, dus is er geen ruimte voor voorwaarden. Maar dat zou ik ook niet willen, het is niets voor mij'.

Heb je als grootste musical vedette van Nederland nooit de drang gevoeld om eens in het buitenland te proberen?

'Ik ben niet zo'n buitenland ganger, vrees ik. Je moet er helemaal opnieuw beginnen, want niemand kent je. En je komt ook niet makkelijk aan de bak in verband met een Green Card en dat soort dingen, het is een heel gedoe. Het is echt niet zo dat je spontaan je biezen pakt om een jaartje buitenland te doen. Bovendien heb ik altijd fantastisch werk gehad in Nederland, dus wat zou je dan in het buitenland zoeken? Of je moet zoals Pia (Douwes, red.) echt de drang hebben om een keer op Broadway te staan. Zij wilde dat heel graag en het is haar gelukt, natuurlijk'.

Ben je stiekem misschien ook te Hollands en te veel een eigenheimer voor een meeslepend avontuur in het buitenland?

' Een buitenlands avontuur staat natuurlijk leuk op je cv, maar nadat er eerst allerlei mensen op bezoek zijn geweest, zit je uiteindelijk eenzaam op dat kamertje in New York. En dan krijg ik gewoon dood ordinair heimwee. Voor de musical 'Fosse' heb ik een maand met Stanley (Burleson, red.) en Pia gerepeteerd in New York. Na drie weken wilden Stanley en ik eigenlijk gewoon weer terug en lekker doorgaan met repeteren in Nederland'.

Een relatie met een musical ster lijkt me sowieso behoorlijk pittig?

'Mijn sociale leven ligt, helemaal nu in de repetitie tijd en de try-out periode van Sunset Boulevard, begraven. We zijn zes dagen per week overdag en vaak ook nog 's avonds bezig met het instuderen. Tijdens de tournee door het land sta je overdag in de file en kom je 's nachts thuis. Je partner kom je dus alleen tegen in bed, terwijl hij al slaapt. Als hij dan overdag werkt, zet dat best druk op je relatie. Guus (Verstraete, de beroemde regisseur, red.) en ik hebben die periodes ook gehad en dat was best pittig. Gelukkig zit hij als regisseur min of meer in hetzelfde vak en dat scheelt. Want als je een partner hebt die een totaal ander beroep heeft, dan moet diegene wel ontzettend veel begrip kunnen opbrengen, wil het goed gaan'.

Jullie zijn sowieso een uitzonderlijk paar. Al 22 jaar samen, terwijl jullie indertijd toch een behoorlijke uitdaging met elkaar aangingen: Guus was een gescheiden man met drie kleine kinderen en jij was een 28-jarige blom die het aanlegde met een elf jaar oudere man...

'Ja, maar dat zijn allemaal dingen waar je niet bewust voor kiest. Je komt elkaar via het werk tegen, het klikt en je gaat samen verder. dat Guus elf jaar ouder is, was toen een groot verschil, maar naarmate je zelf ouder wordt, wordt dat verschil steeds kleiner. En dat hij drie kinderen had, de oudste was twaalf, is eigenlijk ook wonderlijk goed gegaan. Want je hoort wel eens verhalen...Ja, je hebt toch al snel de boze stiefmoeder. Ik word ook wel eens 'stiefie' genoemd, maar dat is meer liefkozend. Toen ze mij leerden kennen, zagen ze me meer als een of ander raar vriendinnetje dat er ineens bij was. En die ook nog eens in het theater werkte, dus dat was heel erg interessant allemaal. Ze vonden mijn beroep wel bijzonder. Intussen zijn dat grote dames met kinderen, die mij Moni noemen en Guus Bompa, omdat hij Belgisch is van origine'.

Even rekenen...22 jaar samen, dan heb je dus drie keer de seven-year itch overleefd?

' Wij hebben echt wel onze ups en downs gehad, maar we zijn daar toch steeds weer goed uitgekomen. Met als resultaat dat je een heel steady gevoel bij elkaar hebt. Je weet dat je samen de grootste stormen kunt doorstaan, en dat geeft zoveel vertrouwen in de toekomst, heerlijk is dat. We hebben het samen ook gewoon heel gezellig, delen veel dezelfde interesses, lachen veel en ik heb door Guus ook leren praten. Van huis uit ben ik helemaal niet zo'n prater, meer een op potter en dan moet het er bij mij ook echt uitgetrokken worden. Ik ben gewoon niet iemand die met haar gevoelens of gedachten de hele tijd op de barricades wil staan, daar ben ik niet goed in. Maar door Guus heb ik me wel meer leren uiten'.

Je vertelde net al dat je nooit sterallures hebt gehad, zoals jouw personage Norma Desmond die wel heeft in Sunset Boulevard. Is juist dat pretentieloze jou ook wel eens verweten, dat je dus te weinig  pretenties en te weinig een eigen mening had?

'Ja, dan werd me verteld dat ik best vaker mocht zeggen wat ik ergens van vond. Ik heb namelijk al gauw de neiging om mee te lopen met mensen: 'oké, dat is wel goed, doe dat dan maar, prima'. terwijl andere mensen bij het minste of geringste hun scheur opentrekken om zich te laten gelden. het kost me soms nog moeite, maar ik leer wel steeds meer om bepaalde dingen te zeggen.

Bijvoorbeeld dat ik geen zin heb om een bepaald televisieprogramma te doen, terwijl ik vroeger zei: 'tuurlijk, tuurlijk, kom ik'. Maar op zich heb ik een inschikkelijk karakter, klopt. Ik heb dat denk ik van mijn moeder, die is zelfs zo bescheiden, dat ik er nota bene wel eens kriegel van word'.

Volgens mij heb jij ook geen psyche met grote pieken en dalen, zoals je dat vaak in de artiesten wereld ziet?

'Het komt inderdaad heel vaak voor in deze wereld dat mensen die een beetje beschadigd zijn, het sprookje opzoeken van de glitter en glamour ter compensatie van een ongelukkige jeugd of iets dergelijks. Ik heb daarentegen een heel solide jeugd gehad en alle liefde gekregen die ik kon krijgen van mijn ouders. Mijn liefde voor het theater heb ik ook van mijn ouders die amateur operette deden en me overal mee naar toe namen. Dat vond ik toen al iets magisch. Als kind zette ik alle stoelen in de kamer aan de kant en maakte ik mijn eigen voorstelling. Toch was het niet zo dat ik als vijfjarig meisje wist dat ik dit wilde gaan doen. Die knop ging pas om toen ik zestien was. Ik belde met de Toneelschool, maar die waren in gesprek. Vervolgens nam iemand van de Kleinkunst-academie wel op en eenmaal daar kreeg ik het 'Fame-gevoel'. Dit was wat ik wilde'.

Vervolgens kom je terecht in een wereld waar veel mensen wat willen bereiken, maar waar voor heel weinig mensen plek is, laat staan aan de top. Veel haat en nijd op je weg tegenkomen?

'Ik weet dat ik heel veel jaloerse blikken heb gekregen. 'Oh god, ze heeft alweer werk, en alweer, en ze komt ook nog eens in de buurt van Joop van den Ende (Simone en Joop zijn goede vrienden, red.), nou nou. dat zal wel op een andere manier gegaan zijn. En nu slaat ze ook nog eens een regisseur aan de haak, jaja'. Ik weet dat er op die manier over mij gekletst is. Maar ik heb dat altijd het ene oor in en het andere oor uit laten gaan. Dat was voor mij een manier om me niet door haat en nijd te laten verstoren en me gewoon op mijn vak te concentreren. Laat ze maar lullen, dacht ik, ze komen er wel achter'.

Je bent niet zo lang geleden vijftig geworden, een behoorlijke mijlpaal...

'Het is best een beladen leeftijd. Misschien nog wel meer dan veertig worden, dat was voor mij net zo iets als dertig. Maar vijftig klinkt zo oud en dat voel ik me nog helemaal niet! Dat komt denk ik ook door dit beroep, dat houdt me jong, maar misschien zie ik er langzamerhand wel uit als vijftig. Het is ook zo'n confronterend vak wat dat betreft. Iedere keer zit ik maar weer met mijn snufferd voor de spiegel. Oh jee, weer een rimpel of een plooi erbij, zie ik dan ineens'.

Heb je de plastisch chirurg intussen al eens overwogen?

'Absoluut, ik heb ook al een keer een rimpel op laten spuiten in mijn gezicht. Dat zou een half jaar blijven zitten, maar na drie maanden zag je er helaas al niks meer van. Botox is in elk geval niets voor mij. Je expressie schijnt dood te zijn na een behandeling en ik moet het juist hebben van mijn mimiek. Maar ik zal het niet nalaten om nog eens een lijntje te verzachten of om straks mijn oogleden op te laten trekken als dat nodig is. Wat ik wel jammer vind, is dat bepaalde dames onder ons, ik noem geen namen, er zo mee bezig zijn dat ik ze niet eens meer herken. Nu heb ik ook gehoord dat het een verslaving gaat worden als je er eenmaal aan begonnen bent. Nee, dan word ik maar liever op een gracieuze manier oud, een ouder wordend gezicht kan ook heel mooi zijn'.

Simone's favorieten

Beauty

'Ik ben geen vrouw die zweert bij dit serum of bij dat crèmepje, het enige waar ik bij zweer is mascara. Ik ben een vrij licht type en zonder mascara heb ik een enorm blotebillengezicht. Meer make-up draag ik ook niet overdag. Ik heb er geen zin in, omdat ik 's avonds in het theater al vol in de schmink ga. Gelukkig heb ik een vrij sterke huid en gaat dat na al die jaren nog steeds goed. Ik heb collega's die door die lagen theater make-up alleen nog maar anti-allergische crèmes verdragen'.

Fashion

'Als het maar lekker zit, dat is een beetje mijn motto. Ik heb ook geen talent voor mode, vrees ik. Ik ben ook vreselijk jaloers op vrouwen die goed kunnen combineren. Meestal ben ik overdag sportief gekleed en loop ik op gympen. Ik kan ook niet meer de hele dag op hakken lopen. Inderdaad, ik ben alleen een diva op het toneel'.

Tassen

'Een grote tas is voor mij een must, omdat ik altijd van alles meesleep. Van papieren en rompslomp tot een extra paar lenzen, bijna genoeg spullen om spontaan een weekend weg te gaan, haha. Mijn tas is ook altijd lood- en loodzwaar'.

Levensmotto

'Vier de dag. Je kunt er zomaar ineens niet meer zijn. Zoals laatst, mode ontwerper Percy, die was 39'.

Vakantie

'Mijn man Guus en ik zijn echte francofielen. Sinds vorig jaar hebben we er ook een huis, dat is voor mij nu echt het eldorado. Vanwege de temperatuur, het landschap, de taal, ook al spreek ik die niet, de aardige mensen, het eten, de wijn, alles eigenlijk. Ik vind Frankrijk zo'n heerlijk land'.